Bir olduk.
Aynı sofrada,
aynı gülüşte,
aynı sessizlikte
birbirimize değdik.
Belki de en güzel yanı buydu;
büyük sözlere gerek kalmadan
aynı tabakta,
aynı hayatta
birlikte olmaktı.
Şimdi geriye dönünce
o küçük anların
ne kadar büyük olduğunu anlıyorum.
Ve evet,
seninle birden fazla kez
bir olduk…
Belki de bu yüzden
hatırlaması hâlâ bu kadar güzel.
Kayıt Tarihi : 7.09.2026 01:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!