Gün...
Sessizce batarken
Sahilin sessizliğine doğru uzanıyorum
Dalgalar bugün daha alımlı, raks ediyorlar adeta
Bin bir sualler refakatiyle temaşaya daldım, hicranla andım
Yadımdan akseden ve ruhumdan nükseden ne varsa mütebessim bir eda ile yokladım
Nefes üşüten vakte koşarken, ömür kitabı yazılırken, beni benden alan yar varken niçin bu kadar uzaktım
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta