Sessiz Veda Şiiri - Ertan Şengör

Ertan Şengör
2

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sessiz Veda

Ağlayan bir çocuğa bazen çok özeniyorum
Büyüdük ya gururumuz varmış erkek adam ağlamazmış
Oysa o hıçkıra hıçkıra ağlıyor ne utanç ne gurur...
Döküyor içindeki bütün öfkeyi, nefreti ve yalnızlığını
Sonra zaman geçiyor hemen oyununa dönüyor...
Çünkü; dizlerinin ağrısı geçmiş o içini rahatlatmıştı
Şimdi ben kalkıyorum oturduğum yerden içimde ağır yüklerle
Arkamı dönüp gidiyorum umutsuz bir hayal gibi...
Anlıyorum şimdi çocuk olmanın en güzel yanını
O ailesinin yanına bense kimsesizliğin deryasına gidiyorum...

Ertan Şengör
Kayıt Tarihi : 17.1.2011 19:59:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!