Sessiz Kullar Şiiri - Veli Alptekin

Hayvanlar Allah'ın sessiz kulları,
Dilleri yok ama gözleri dua.
Biz konuşurken onlar susar,
Susarak anlatır derdi, acıyı, çareyi.

Sıcak günlerde dil dışarıda,
Asfalt yakar patilerini.
Bir tas su koyuver evinin önüne,
Belki bir ömrü kurtarır damlan.
Minneti havlamadır, miyavlamadır,
Teşekkürü kuyruk sallamaktır.

Açtır, bulamaz lokma ekmeğini.
Senin artanını çok görme.
Bir kap yemek, bir lokma şefkat,
Onun için cennet sofrasıdır.

Koruma altındalar, emanet bize.
Taş atma, tekme vurma, sesini yükseltme.
Onlar da can, onlar da titrer,
Onlar da korkar karanlıkta.

Sev, çünkü sevmek ibadettir.
Eziyet etme, çünkü zulüm haramdır.
Bil ki göklerde yazılır her damla su,
Her kırıntı ekmek, her okşanan baş.

Sessiz kullar konuşamaz belki,
Ama Allah duyar onların duasını.
Sen de duy, sen de gör, sen de koru.
Merhamet insana yakışan en güzel sudur.