Sessiz Gece Şiiri - Ender Yılmaz

Ender Yılmaz
8

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sessiz Gece

Akşamın ilk ışıkları düşüyordu gözlerime,
Ve gözlerimden sen dökülüyordun.
Sonsuzluğa susuyordu kalbim,
An geliyordu ağlıyordum.

Rüzgar gibi geçiyordu hayalin gözlerimden,
Bulutlara doğru yükseliyordu, kaçıyordu.
Geride yalnızca yalnızlık kalıyordu ellerimde,
Yalnızlığın içinde boğulup ağlıyordum.

Ne zaman balkona çıksam özlemin sarıyordu bedenimi,
Karanlığa doğru çekiyordu, itiyordu beni derin bir boşluğa.
Vuslat fısıltıları yükseliyordu kulaklarımda,
Çığlıklar boğazımda düğümleniyordu, ağlıyordum.

Karanlık geçen her günün zifiri gecelerinde,
Seni düşünüyordum, kendime yanıyordum.
Sobanın içinde yanan kömür oluyordum bazı geceler,
Duvarda asılı olan bozuk bir saat oluyordum bazen,
Ama bir tek kendim olamıyordum,
Çünkü ne zaman kendim olsam, kendime ağlıyordum.

Ender Yılmaz
Kayıt Tarihi : 23.1.2010 15:20:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Işık German Ersoy
    Işık German Ersoy

    * İçten duygular yağmur yağmur dökülmüş..*
    Her şey gönlünüzce olsun.

    Cevap Yaz
  • Ender Yılmaz
    Ender Yılmaz

    Çok sevdiğim şiirlerimden birisi.

    Cevap Yaz

TÜM YORUMLAR (2)

Ender Yılmaz