Sessiz Akvaryum Şiiri - Ahmet Hani

Odamda,
yalnızlığımın yanında oturuyorum;
sessizlik,
ince bir deri gibi
dünyanın üzerine gerilmiş.

Özlemlerim için
öyle çok ağlıyorum ki
duvarlar suya çöküyor
ve dünyam
sonsuzluğu andıran
dar bir maviye gömülüyor;
her dalgası
gözyaşımdan doğmuş
bir akvaryum bu.

Değil mi ki
balık,
küçücük fanusunda,
kendi gözyaşının
dalgalarıyla
sessizce yaşar?

Ben de,
bu girdabın içinde,
başka bir biçimde
yaşamı sürdürürüm..