Sesindeki huzur Şiiri - By Gölge

Uyumak için senin sesini beklemeyi sevdim
Geceyi susturan tek şey
adımı söyleyişindi.
Işıklar sönse de içimde,
sesin hep açık kaldı.
Bir kelime yeterdi bazen,
bazen sadece nefesin…
Kalbim, uykuyla aramda
seni dinlerdi sessizce.
Yastığa değil,
sesinin bıraktığı yere başımı koyardım.
Rüyalarım bile senden izin alırdı
gelmeden önce.
Uyumak dediğin,
bir kaçış değilmiş meğer;
sesine varmakmış.
Ve ben,
her gece biraz daha
sana varmayı sevdim