Ses Şiiri - Seyrani Göl

Ben kimim?
Ben neyim?
Sesin değince ruhuma savrulurum uzaklara,
Bir sofra kurarsın belki,
Br lokma huzur sunarsın.

Oku…
Sesinle dokun bedenime, zihnime,
Benimle birlikte dinlesin dünya.
Kuş gibiyim, ürkek ve yorgun,
Bu kalabalık içinde nefes alamıyorum.

Elif’ten başla,
Mim’le devam et,
Kaf’tan geç,
Kef’ten süzül.
Oku…
Ben her sözüne “amin” diyeyim.

Sen yaratıcısın,
Göğü ve yeri inleten,
Ben ise yamalı bir bohça gibi,
Neresine dokunsan dökülen.

Bir kapı açık mı?
Göster…
Oradan geçeyim.
Bedenim seni duymak istiyor,
Ruhum kuyu dibinde,
Sesine gelmek istiyor.

İçimde bir his var,
Uzakta bir kuş uçar,
Bir anne uyanır,
Bir ayak sesi gelir derinden,
Biri yaklaşır sessizce...

Kırk ışık düşer yeryüzüne,
Ardından kırk güneş doğar.
Caddelerden bir rüzgar eser,
Belki benim kaderimden bir iz taşır.

Söyle…
Kimim ben?
Nereden geldim?
Nereye gideceğim?

Ağlarsam yolum cehennem,
Gülersem belki bir cennet serilir önüme.
Yaralıyım…
Kanatlarım geçmişin yorgunluğunda,
Gözlerimde sönmüş bir ışık.

Bir kapı arala.
Bir yön göster.
Ben geçeyim…
Ben kimim?
Kendime varayım.
S.GÖL