İçimde birikiyor ayrılıklar, hüzünler, haykırışlar
Parçalanmaya başlıyor etten oluşmuş bu kalp
Varlığıyla huzur veren gözler, yüzünde taşıdığı ifade
Korkusuzca bir o kadar da ürkekçe attığı adımlar
Onlar artık yoklar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta