Oturup hayalinle mevsimleri izledik sonbaharda gelişini kışta yokluğunu yazda sıcaklığını söndürürdük.
İlk bahara küskündük açan her çiçek sen kokar sonra solardı.
Nerdesin? Ya geç kaldın ya gelmek istemedin kim bilir belki eğreti bir sevgiye takılıp kaldın.
Şiirlere şarkılara sarılıp yatmak kaderiymiş gönlümün
Bu can bu tende yorgun yok mu? Yürekte ölümün.
Şimdi anladım kavuşmalar mahşere kaldı dünya sevene dardı.
Hem ben ağlamadım ki gözüm sulandı üstelik tuzluymuş tadı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta