Serüven Şiiri - Kenan Gezici

Öyle paramparçayım ki içimin sırası karışık.
Yanar har içinde gül yüzlü yanım.
Başka türlüsü yok öfkem var benim için.
Durup dururken ağlamaklı oluyorum.
Sesimi duysa duysa bir arşın üstü.
Gerisi oldu içimdeki bin yara benim için.
Sur üflense içimdeki sabrın nihayeti sayılır.
Tecelli edilen budur, kıldan incedir boynum.
Bir susturamadığım bir ihtimal ile yaşanabilecek olan.
Bayram gecelerini özledim baş ucumda iskarpinlerim.
Bildiğim tek şey o günler için ölmemiştim.
Sıkışıp kalmışlığın kısa anında bugün.
Kalmışım bunca rastlantının uzağına.
Oysa bir nefes uzağımda.
Ölüyor insanlar zalimlerce bugün.
Kavruk otları gibiyiz insanlığın.
Söyler anlatır bizi tüm kitaplar.
Biz yandıkça sokaklarda şehirlerde yanar.

Kenan GEZİCİ 11/10/2026