Serap Şiiri - Kenan Gezici

Kasımda ağlamak gerekli… hem çokça.
Başka türlü yontulmuyor bu acılarımız.
Gamlı akşamlarımız hem çokça rahatsız.
Kime anlatacağız bu dertleri, kimimiz var.
Sözüm var anlıma, eğilecek şafakta secdeye.
Artık yalnızlığımla vurulmayacağım her vakitte.
Güneş doğmak üzere, gün ışımak.
Gecenin yerini elbet bir gün gündüz alacak.
Sağımız solumuz dolu burnu havada hain.
Su yerine yangınımıza kim o benzin taşıyacak.
He canım dedim, ruhunu kendimle beslediğim.
Soluğunu derledi, bize benzemeye çalışır çıyan.
Niceler nasıl duydular çığlıklarımı bunca sağır.
Bir maske verdin mi gerçek yüzleri olur aşikâr.
Oysa kederlerimden nice dumanlar yükselir.
Benimse gözlerim uzaklara kilitli.
Sanki gelecek olan buradakilerden ne farkı var.

Kenan GEZİCİ 09/11/2026