Serhat Gazi Şiirleri - Şair Serhat Gazi

@SERHAT GAZİ:
Seni sevmek, gecenin en zifiri vaktinde güneşe inanmak gibiydi…
Bir fırtınanın ortasında sığınacak bir liman aramak,
Ve her defasında yine senin kıyılarına vurmaktı.
İçimde biriken bu derin duygu ve hüzün,
Sana ulaşamayan adımlarımın, dile gelmeyen cümlelerimin yüküdür.

SERHATGAZİ.
Bir hastane bahçesinde bekledim seni,
Geceydi…
Ay bile solgundu o gece.
Ben gökyüzüne değil,
Pencerelere bakıyordum.

SERHAT GAZİ...
Hayat çok yoruyor insanları,
Her yüzün ardında saklı bir keder,
Kimi gözyaşını içine akıtıyor,
Kimi gülüyor da içinden kan ağlıyor.
Kimi bir ömrü hasretle tüketiyor,

SERHAT GAZİ,.


Bir ömre kaç hayat sığdırdık, hiç düşündün mü?
Kaç kez çocuk olduk, kaç kez büyüdük içimizde?
Kaç defa sustuk, anlatamadık derdimizi,

@SERHAT GAZİ:
Hiç gelmemiş birini özlemek nedir,
bildin mi hiç?
Hiç dokunmadığın bir sızıya sarılıp
uyudun mu gecelerce?
Ben senin adını bile koyamadığım

SERHAZ GAZİ.
Çocukluk dediğin, masum bir düş değil miydi?
Oysa sen, daha on birinde hayatın en ağır gerçeğiyle tanıştın.
Gün henüz ağarmadan başladı senin hikâyen.
Minicik ellerin nasır tuttu,

@SERHAT GAZİ
Yalnızlık bir dağ gibi çökerken üstüme,
Geceye dolan o hazin sese sığındım.
Gözlerinin karası düştü düşlerime,
Kendi içimdeki en derin gurbeti tanıdım.
Rüzgâr esti… getirdi yanık kokunu,

Hani bazı acılar vardır, bağıramazsın; göğsüne oturur da sadece yutkunursun. İçini sızlatan, tek bir dizesiyle gözden tek damla yaş düşüren o kırık dökük şiir:
​Geceye bir çizik attım en derinden,
Sorma, içimdeki şehir yıkıldı bugün.
Bir çocuk sustu göğsümün kafesinde,
Gözleri kapıda, elleri düğüm düğüm...
​Ben ne zaman bu kadar azaldım bilmiyorum,

@SERHAT GAZİ:
İndikçe derinleşiyor bu karanlık,
Ne giren var bu tenhalığa ne bir uğrayan.
Bir kuyunun dibindeyiz sanki;
Sesi dibe düşen, yankısı göğe varmayan.
Zaman çürüyor köşede, saatler paslı,

@SERHAT GAZİ:
Gözlerinin sularına sığınır gecenin bütün yorgunluğu,
Gülüşün ki, bir şehrin karanlığını tek başına söküp alan güneş.
Senden önce nasıl yaşanmış, nasıl taşınmış bu göğüsteki yürek,
İnan hiç bilmiyorum; sanki ömrüm seninle başladı, seninle aldı nefes.
Dünyanın bütün gürültüsü kalır kapının dışında,