Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok haklısın değerli hocam elbette şerefsiz öbür tarafa giderkende şerefsizce gider güzel bir şiire imza atmışsın tam puanla kutlarım...
Kaleminiz daim olsun hocam Güncel bir konu hayati önemi taşıyan İnsanlara insan dedirten insan denilen olgu maalesef yok olmuş. Kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta