Şiir, öykü, gezi yazıları ve fotoğrafçılıkla uğraşan Şeref Aksoy, 1974 yılında doğdu ve yaşamını Yalova’da sürdürüyor. Farklı coğrafyalara ve iklimlere yaptığı yolculuklar, doğa yürüyüşleri ve kadrajına yansıyan anlar; metinlerinin de temel beslenme alanlarından birini oluşturuyor.
Şiirlerinde ve öykülerinde zaman, bellek, çocukluk ve gündelik hayatın gözden kaçan dokularına yönelen Aksoy; "serefaksoy.com blogunda fotoğrafa dair yazıları ve şiirleri aracılığıyla da gezi, kültür ve görsel anlatıyı bir arada sunuyor.
Bir gün daha eksiliyor hayatımızdan,
ne hazindir
ufuk kendi kızıllığında,
Deniz, gökyüzünün rengine bürünüyor yavaşça.
Eski bir iskele, ahşap sessizliğinde,
İki gölge yükseliyor, iki silüet.
Oltamın ucunda bir vapur,
Misinada İstanbul,
Hareketli deniz bugün,
Gökyüzünde bir hüzün,
Mavide İstanbul.
Denizde rüzgar,
Rengin Ne?
“Senin rengin sarı mı, yoksa mavi mi?” diye sordum.
Deniz dile geldi:
“Rengin önemi var mı?”
Hüzünde mavi, neşede sarı olurum.
Bazen de bir yanım dolup taşar,
Boş salıncaklar, ıssız kumsallar, soğuk akşamlar,
Seni hatırlatıyor sonbahar.
Tenhalaştı sokaklar, gölgeler bir bir çekiliyor,
Yalnızlık kokuyor balkonlar,
Seni hatırlatıyor sonbahar.
Kahverengi tonlarda her bir fotoğraf,
Uzak diyarları düşleyelim seninle
Belki rüzgârların durulduğu
Solgun bir tepenin yamacında
Yalnız başına duran bir ağaç çıkar karşımıza
Kökleri toprağın en derin yerinde
Dalları gökyüzüne uzanmış
Uzat kollarını
Sımsıkı sarar gibi
Kapat gözlerini
Yarının düşünü kurar gibi
Birlikte yeni bir güne uyanır gibi
Sen gül yeterki


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!