Serçeler Şiiri - Fener Alp

SERÇELER

Kuş ağzı sevdalar
Ah kanatlarım der dudaklarım
Bir bulut cenneti
Eşsiz bir tebessüm
Keskin
dokunaklı
Talan edilmiş parçalanmış
Alıngan kimlik
Suya dönüşür,
Şeffaflaşır
Taş ile konuşmalı
Ateş yanmalı...
Demlenmeli kuşlar yanı başımda
Göğün aydınlığından haber vermeli
Uçmalı sonra
Çam ağacı
Sıyrılıp gelen güneşin kokusu
Tüten dumanlar dolusu özlem
Kısılmış gözlerin çocuk telaşı
Ruhumun öpülesi yanını uyandır
kırmızıya boya
Bütünlüğünle tamamla
Yol yarı aydınlık
Kapa gözlerini
Ve zaman dursun.
Utangaç tenlerimiz
Sırtımdaki çantada ellerimiz
Kolkola değil
Kolum koluna kanat
Eşit eşsesli adımlar
Manzara; Aşk
Yüzüne nasıl dokunduysam,
Hâlâ öyle duruyor ellerim
Martı kanadında gülüşün,
Uçsuzluğunda gözlerimin,
En tenha kalabalığında yeryüzünün,
Cennet kapısı.
Kapındayım
Mesafeleri yutarak
Sol yanımdan
Soluna sokuluyorum usulca
Alnına
Ensene bir öpücük
Ve gülüşün
Ve serçeler adedince kokun…

FENER ALP