Ümit
Ne zaman resmini başucuma koysam
Orda pencere gibi
Hemen arkanda kanat çırpan serçeler
Düşlerime çıkagelir
O uçtukları gök senin,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Huzurunu paylasmissin sanki..ama huzuru arayan biri gibi degil, zaten huzuru olan biri gibi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta