Şerbet Şiiri - Aykut Kınay

Bir sürahi şerbet döktüm,
“Can boğaza kaymak oldu.”
Tattım gönül helvasını,
Özüm bana sırdaş kaldı.

İçin için ağlar sözüm,
Şu sofraya dalar gözüm.
Sazım çalar, doymaz telim,
Sevgiliyi saklar türküm.

Gel akşamdan gir içime,
Serap olma tatlı yele.
Seher vakti kal benimle,
Güneş doğsun bu yüzüme.

Kaç zamandır sarhoştum ben,
Ben kendimi mâşuk bildim.
Tut elimden, çağır şimdi,
Sağır kalbim duysun seni.