Bulutun kavanozunu
Kırdı güneş kullanıp son kozunu
Silip süpürdü rüzgar kırıntıları
Masmavi gökyüzüne saldı bembeyaz martıları
Çocuklar sabahlarla barıştı
Kırlar da ufuklarla şafakta yarıştı
Yüreğimdeki bulutları dağıtır belki
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta