İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Şiire ayrı,sevgili e_mim in yorumundaki 'sulu sepken' e ayrı daldım:))Antolojide bu güzelliği yok etmeye çalışanları şiddetle kınıyorum.(nereden çıktı şimdi bu demeyin lütfen,içimden geldi)
Bizim buralarda 'sulu sepken ' derler bilinmeyen damlaya..Bütün yüzünüzle ağlamış gibi olursunuz sepkenle ıslandığınızda...
Tebrikler
Mim Kemal Ertuğrul
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta