Sensizliğe Her Şey! Şiiri - Anıl Ekici

Uyu!
Rüyalarını uyu,
Sabahlarına yat,
Gecelerine uyan,
Her şeyi tersten al,

Acı kat,

Yaralan!

İçe değin sus,
Kana gül ver,
Seni sev,
Kırıl kar yağsın,
Kan kesimi dudaklarımda,
Bir gün gel
Ve "de" "ben! ’’

Geceleri dönen şeyler;
Şiddet ve gül,
Çıldırana aşk,
Kırılgan ve yılmayan at.

Toprak kokusu göklerde,
Her cümleye düşen iz.
Sen hala güzelsin,
Hatırımda kanayan diz.

İçime sığmazdı güle - gelen yüzün.
Neredesin diye tınladı içimde hüzün?
Misal bir ses benim adıma verdiğin,
Bir kutlamayı temsilen;
Bir kör, gözü bir kere gören,
Sağır, bir kere sesine değen,
Sonra yine kalsın değerinde
Karanlık ve sessizlik.

Tutulan gecelerden yaratılan zamanlar,
Adını hiç duymadın ağzımdan.
Aykalarımda soğuk betonlar.
Sen kapalı kapılar dileklere,
Umduğun değilsin hiç!

Sana yaşamadığım için susan içime, bağıran dışım düşman.
Aşka durulan yüzlerden geldim, gelen geçen bitkin hislerden.
Sana söyleyemediklerime şiir diyorlar, yalan!
Ben, sana hayattan kurtardığım her şeyim!
Sen, mutsuzluk görmemiş sevinçlerin, içimden esirgediği yarın...

Ağla gözlerinden, nehir ağla,
Gözlerinde ki nehir
İkimize de iyi gelir.
Sende kır beni,
Adıma ses ver!

Ben şimdi kırıldım mı?