"SENSİZKEN BİLE SENİNLEYDİM"
Ben seni en çok yokluğunda sevdim
Varlığınla kurduğum hayallerimde
Yokluğunla büyüttüm gecenin en yalnız saatinde
Sensizken bile seninleydim aslında
Kalbimden hiç gitmedin ki
Her sabah uyandığımda,
Gözlerim seni aradı perde aralığında
Bir gülüşün değseydi gün doğumuna
Belki de bu kadar üşümezdi kalbim
Kimi zaman kalabalıklar arasında aradım seni,
Adını bile bilmeyen yüzlerde gözlerini
Ama anladım ki,
Sen bir kişide değil
Benim içimde yaşayan bir sevdaydın
Bir şarkı çalsa,yine sen gelirdin aklıma
Bir rüzgar esse,yine sen düşerdin omzuma
Ne zaman unuturum desem,
Bir tesadüf çıkardı karşıma
Ve kader gülümseyip fısıldadı,
"Henüz bitmedi" diye
Şimdi buradayım,
Sana yazdığım şiirin tam ortasında
Her harfinde sen,
Her noktasında özlem var
Ve bil ki,
Ben seni bir kez sevdim
Bir ömre yetti,
Bin geceye sığmadı
22.04.2025
Zeynep KoçarKayıt Tarihi : 21.6.2025 23:42:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!