Sensiz Şiiri - Sabır Çelik

Sabır Çelik
161

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Sensiz

Sen gittiğinde
Yine bir mabet(ölüm) çığlığı buldu beni
Ve sensiz kalan bu topraklarda
Mabet(ölüm) kokuyordu.

Gezdiğim mecralar
Eskisi gibi değildi
Bir uğultu olmuştu her şey
Her yer sensizlik kokuyordu
Adeta gözyaşların dökülmüş her bir güle…

Ya da öyle değil
Fakat yalnız olduğum için işte
Böyle görüyor böyle hissediyorum…
Ya ben hayaller koruyordum
Ya da hayaller beni koruyordu.

Bildiğim tek şey
Hayat zıkzaktı bütün varlığıyla
Sensiz...

04.02.07

Sabır Çelik
Kayıt Tarihi : 12.11.2011 20:39:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!