Bir su damlasının,
İçimde açtığı yolculukta ilerliyorum.
O çoğaldı kavuşmaların sarılşlarıyla,
Ben çoğaldım akmayan gözyaşlarımla.
Binlerce duygularımız depreşti çalkalandıkça.
Boğulmaktan kurtulmak isteyen çırpınışlarla,
Gidiyorum kendı denizimde yalnız.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta