Kalp atışı Şiiri - Alper Kurtmen

Sensin bütün yalnızlığım,
Açlığım,
Susuzluğum sensin.
Ellerimi açtığım da duam sensin.
Kıvırcık saçlarına dolandıgim,
Güneşin kızılına bulandigim,
O sahilde toprağım,
Aşkınla ıslandıgim sensin.

Martıların sesinde çığlığım,
Hasretini haykırdıgim,
Yıllarca beklettigin yanlizligim,
Bir eylül günü vuslatım,
Hayata yeniden başladığım sensin.

Memleketim sensin yüreğimde,
Evim, barkım sensin
Duvar diye yaslandigim,
Bir ömür yaşlandığım,
Kokusunda yaşadığım sensin.

Yordukca bu hayat beni,
Göğsünde dinlendigim sensin,
Seninle ulu bir çınarım ben,
Her zorluğa eyvallah derim,
Bir gün elbet giderim,
Topragimda nefes sensin.

Düşmüşsem bir kalabalığa,
Anlarım, ölmüşüm mahşer yeridir.
Neredesin diye dolanıp ortalıkta,
Orda da aradığım sensin