1976 Aydın doğumlu olan şair, edebiyat dünyasına
amatörce bir giriş yapmakla birlikte, halk şairi olan ve
2016 yılında ebediyete uğurladığı dedesi Kadir OYPAN’ın
destanlarının etkisiyle şiire olan eğilimini artırmıştır. Şairin
kendisine ait şiirleriile Kadir OYPAN’a ait destanları sosyal
medyada, şiir gruplarında metin, video ve sunum şeklinde
yayımlanmaktadır.
Çok yönlü bir kişiliğe sahip olan şairimiz, AFAD Gönüllü
Sertifikası ile AFAD Eğitici Sertifikası alarak ülkemizde
meydana gelebilecek afetlere müdahale ve yardım görevini
üstlenmiştir. İhtiyaç sahipleri için; Kızılay Genel
Müdürlüğü’ne başta gönüllü kan bağışı donörü olmak
üzere, nakile yardımcı olabilmek adına İlik bağışında da
bulunmuş, ölümü sonrasında tüm organlarının ihtiyaç
sahiplerine verilmesi için “Gönüllü Organ Bağışı”
programına kayıt oldu.Şair; İşletme Fakültesi ve İş Güvenliği Uzmanlığı
bölümünü basarıyla bitirmiştir. 1997 yılından itibaren
mensubu olmaktan gurur duyduğu Jandarma Genel
Komutanlığı emrinde Türkiye’mizin farklı bölgelerinde
Emniyet ve asayiş görevlerinde muvazzaf personel olarak
görev yapmıştır. Halen Jandarma Genel Komutanlığı
emrindeki görevine devam etmektedir.
Şair; Katıldığı tüm etkinliklerde, sosyal medyada vb.
bütün faaliyetlerinde; Mustafa Kemal ATATÜRK’ÜN
“Doğum Günüm” sözüne binaen SAMSUN’LU olduğunu
gururlanarak belirtmeyi kendisine ve ailesine bir görev
addetmiştir. Halen Samsun ilimizin şirin ilçesi Asarcık
ilçemiz de ikamet etmektedir.
Şair; Bayan Güldane KARA ile evli olup, iki kız çocuğu
babasıdır. İngilizce bilmektedir.
Eserleri
Bir Avuç Şair Bir Avuç Şiir-3
Anadolu Rüzgarı-2
İlk Göz Ağrım
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!