Aç kollarını kadim İstanbul !
Kaldır başını ruhunla sar beni ..
Biliyorum sır değil !
Sen şiirlere ben sana meftunum ..
Bugün de penceresiz kaldım,
Biliyorum ..
"Sen bana geç kaldın ..
Oysa ben ..
Sende eksik olan,
Duru bir yağmur damlasıydım !"
Yine duygularıma duyarsız !
Beyaz papatyasız bıraktı bahar ..
Anılarımla sorgudayım ..
Seni okuyorum sabaha kadar ...
Yorgunum !
Mola verdim geceye,
Özlem soluduğun gecelerde,
Sanma ki uzaklardayım ..
Bize öykünen mevsimlerde,
Öykümüzün yazıldığı koyu maviliklerdeyim ..
Gözlerim kenetli yağmur gözlerine,
Sen gidersen;
Karalara
bürünür bu şehir ..
Bakarsın !
Son bakışlarına takılır,
Limon ağaçları sabah korosuna başladığı ..
Gün batımı bakır rengine büründüğünde,
Bil ki !
Derin gölgelerin iyileştiği yerdeyim ..!
Düşlerime sağır sarı gecelerde ..
An gelir ..
Yorgun hislerimize konuk olunca şiirler ..
Yüreğimizi titretir bir hece,
Ruhumuza dokunur tatlı bir gülümseme ..
Özgürce gezinir mıh gibi çakılır zihnimize ..!
Islak kumsalda ayak izlerin ..
Göz bebeğimde asılı gülümsemelerin ..
Nefesin nefesimde !
Bakışlarımızın tanıştığı yerdeyim ..!
Mevsimlerden mor menekşe ..
Sol yanımda sen !
Gün olur da;
Feri sönerse yosun yeşili gözlerin ..
Can damarından kırılır,
Zihninde biriken bezgin düşlerin ..!
An olur ..
Silip attım anılardan ..
Sensizliğe boyun eğmiş günleri ..
Gel ..!
Mevsimsiz umutlarıma yerleştireyim,
Ilgıt ılgıt gülümseyen yağmur gözlerini ..




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!