Şimdi bana diyorsun ki bitti.
Nasıl bitti? Şehrin her karışında,
Her saatinde ve dakikasında sen varken?
Yürüyorum, elimde bir sigara...
Kafamı çeviriyorum, senle bir anı.
Nefret ettim doğduğum ve büyüdüğüm bu şehirden;
Sensizken, senle yaşadığım bu şehirden.
Bazen sen yokken, seninle oturuyorum
Bir kahvede, demli bir çay ile.
Bazen kalabalık sokaklarda senle yürüyorum.
Şu birbirine hiç yakışmayan çifti seninle eleştiriyorum.
Bu şehrin sokaklarında tek başımayken bile yalnız kalamıyorum.
Bu sözler bile, senle oturduğumuz o kahvelerden birinde,
Demli çayımı içerken geldi aklıma.
Senleyken, ama sen yokken.
Kayıt Tarihi : 22.11.2026 14:40:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.


Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!