Yaşarken kendi aklımca: tek tük de olsa bir gün lazım olur diye, nice ümitle tazeleyerek senlediğim sıcak tutmaya özen gösterdiğim ve filizlenir çiçeklenir diye gönlümde beslediğim bir kenarda atılı BELKİlerim olmuştu hep..
Artık her biri ateşi küllenmiş, demin vakti geçmiş, bardaklarda soğuyup unutulmuş, çöpe dökülmeyi bekleyen ÇAYdanlık, dallarda açmadan kuruyup solmuş tomurcuklar misali, bakılı NEYSE lere ve ölüm s(k)üsenlerine
döndüler.
ÖZ ve CAN
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta