Hayat, burada yada buraya çıkan herhangi bir yolda başladı... Öyle küçük, öyle savunmasızdık ki...
Nerde bir köşe başı görsek,
çocukluğumuza dönüyoruz zannederdik…
Her bir sokağa dönüşümüz daha büyük bir yara açıyordu hayatımızda…
Biz de bilmiyorduk nasıl tam olacağımızı.
Bu şehirde nasıl büyüyebileceğimizi…
Çocukluğum, Arta kalan bir ses uzaklarda...
Öyle özgür, öyle çaresiz...
Ağzında yamalı bir türküyle,
hala dolanır o bahçelerde...
Yollara düşürdügüm çocukluğum!
Ses verme, çare ol...
Sanki biraz anlıyor gibiydin…
Kalbimin ne denli kanadığını görür gibi oldun bi an...!
Durdun, yalandan gülümsedin…
Esas bir duruş takındın, sonra gittin…
Kırgın bir şarkının öfkesinden kaçtın… Haklıydın…
Harcardım seni çocukca bir intikam uğruna…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!