Seninleyken kendimi..
üstünde şeffaf basamakları olan, bir gölün üzerindeymiş gibi hissediyorum.
Öyle ki..Affedilmessi kolay hatalarda bile üzerinde durduğum o şeffaf basamaklar..
Çözülüyor..Kendimi saniyeler içinde suyun binlerce metre altında buluyorum.
Derinliğin arğmağan ettiği o karanlıkta bir hiç gibi yok oluyorum..
Çok korkuyorum, bilemezsin. Çözüldükçe, parçalandıkça,yok oldukça!
Gözyaşlarım bile belli olmuyor ki!
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta