Seninleyken kendimi..
üstünde şeffaf basamakları olan, bir gölün üzerindeymiş gibi hissediyorum.
Öyle ki..Affedilmessi kolay hatalarda bile üzerinde durduğum o şeffaf basamaklar..
Çözülüyor..Kendimi saniyeler içinde suyun binlerce metre altında buluyorum.
Derinliğin arğmağan ettiği o karanlıkta bir hiç gibi yok oluyorum..
Çok korkuyorum, bilemezsin. Çözüldükçe, parçalandıkça,yok oldukça!
Gözyaşlarım bile belli olmuyor ki!
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta