Seninle En Güzel Halim Şiiri - Mustafa Alp

şiirimi uzun diye okumaktan kaçınanlar
kelimelerin yükünden korkanlara inat.
bahaneyi bir fotoğrafa yükleyen,
manayı satırlarda değil de gölgede arayanlara inat.
ben şimdi sizlere
ucu göğe değen bir şiir yazacağım.

ben değişken biriyim, bilirim,
bazen baharım, içimde tomurcuklanan umutla,
yeşilin en taze yerinden konuşurum hayata.
rüzgar saçlarımı değil, hayallerimi savurur,
gözlerimde açar papatyalar.

bazen yaz olurum.
ateş gibi, kor gibi, güneş gibi.
sana değdiğimde ısınan bir temmuz akşamıyım,
tenimde deniz tuzu, kalbimde dalga sesi.
coşarım, taşarım, çağlarım,
adını ufka yazan bir sahil olurum.

bazen sonbaharım,
sararmış yapraklar gibi içime dökülürüm.
sessizliğim hüzünle kardeştir,
gölgem bile ağırdır omuzlarımda.
ama bil ki her düşüşüm
yeni bir doğuşun provasını yapar.

ve bazen kış.
ayazım keskindir, suskunluğum derin.
kar taneleri gibi birikir içimde kelimeler,
beyaza gömülür kırgınlıklarım.
soğuk görünürüm belki
ama en saf halimle oradayım.

işte ben böyleyim.
mevsim mevsim değişen,
rüzgarla yön bulan,
yağmurla arınan bir gökyüzü gibi.

ama sen.
sen gelince değişir takvimler.
sen gelince bahar acele eder,
yaz erkenden doğar içime.
kış diz çöker bakışlarının önünde,
sonbahar bile alkış tutar gülüşüne.

çünkü seninle
ben gökkuşağı olurum.
yedi renkten fazlasını taşırım kalbimde,
her rengin ucunda adın yazılıdır.
fırtınadan sonra çıkan mucize gibi,
hem yağmurum hem güneşim olursun.

ben değişken biriyim, evet,
ama seninleyken
en güzel halime dönüşürüm.
dağınık bir cümleyken şiir olurum,
kırık bir aynayken bütün olurum.

yarımken tamam,
suskunken şarkı olurum.
seninle,
bir savaş destanı yazsam barışla biter,
bir karanlık çizsem sabaha döner.
yıldızlar bile yer değiştirir
adını daha parlak yazabilmek için göğe.

şiiri uzun diye geri çevirenlere inat
ben sana sonsuzluğu anlatırım.
bahaneyi gölgede arayanlara inat
ben hakikati gözlerinde bulurum.

çünkü seninle
her mevsim aynı anda yaşanır.
bahar çiçek açar saçlarında,
yaz teninde ışıldar,
sonbahar sesinde huzur olur,
kış ellerinde sıcaklığa döner.

ve ben artık değişken değilim,
ben senim biraz,
sen benim en güzel halimsın biraz.

eğer bir gün sorarlarsa
sen kimsin? diye

derim ki,
bazen bahar, bazen yaz,
bazen kış, bazen sonbahar.
ama onunlayken
gökkuşağının tam ortasında duran
en parlak renk.