Sen hayat ağacımın,
Umutlarının yeşerdiği minicik bir filiz,
Gecelerimin en uykusuz saatlerinde,
Aklıma takılıp kalan, silinmeyen bir iz,
Senin aklına bir an bile gelişim,
Mutluluğumun en doruk noktasıdır,
Hadi, ne duruyorsun, yüreğini şaha kaldır.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta