Dur, acele etme dostum, sabırlı ol
Dünya denen hanı sattım senin olsun.
Yürüdüm gittim, ama artık geldi son
Madde dükkan'ını attım senin olsun.
Manava bıraktım, portakal kivi'yi
Verin neyzene, çalsın kavalı ney'i
Hevesliler çaksın dünya'ya çivi'yi
Derdi derde kattım, mülkü senin olsun.
Kimi ömrünü vermiş, villa-saraya
Kimi yatırım yapmış, güneşe-ay'a
Bizim yol çıkıyor, kabire-mezara
Varıp beleş yattım, saray senin olsun.
Böyleydi ezelde, dünya'nın kuralı
Kimi düz gider, kimi kalpten yaralı
O karanlık yerde, gönülde çırayı
Ben ateşsiz yaktım, ışık senin olsun.
Bir faydası yok, son pişmanlığın âhın
Un olur gideriz, çarkında zamanın
Uğruna kavga ettiğimiz paranın
Çöplüğe attım, faizi senin olsun.
Beni kim anlar, gözlerime bakarak
Yolu kim çözer, sözlerime bakarak
Beni kim tanır, küllerime bakarak
Dostları tarttım, sahtesi senin olsun.
Toprağa tohum attım, ekin bitmedi
Hayaller kurdum koca ömür yetmedi
Zalım felek ters gitti bana gülmedi
Maziyi yaktım, gelecek senin olsun.
Şair Öz'üm böyle gelmiş böyle gider
Mümbit arazide yaban otlar biter
Elbet her gelen canlı, gün gelir gider
Tuttum şiir yazdım, beste senin olsun.
10.7.25
Hüdaverdi ÖzKayıt Tarihi : 11.7.2025 09:11:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!