Senin Gönlüne Çıkar

Yaklaştım önce, usulca,
Yokladım rüzgârı, suyun sesini,
Sınamadan edemedim âlemi,
Bahane kıldım yıldızları, geceyi.

Şimdi tam eşikteyim, Nihal:
Açıyorum kendimi bir dua gibi,
Döküyorum hakikatimi avuçlarına,
“Gör beni” diyorum, gör ki;
Bir sırrım ki sadece sana âşık.

Sonrası iki yol:

Kabulde, dokunuş artık ortak bir nefestir,
“Nasıl dokunacağız?” diye sorarız beraber,
İki ruh, tek nazar.

Redde, dokunuş içeri göçer,
“Bu aşkla yalnız nasıl kalacağım?” derim,
Kendi karanlığımla kucaklaşırım.

Ama bil ki, Nihal, bu arayış bitmez,
Sadece döner dolaşır,
Dışarıdan içeriye,
İçeriden sonsuza.
Temas, ebedî bir yolculuk,
Ve her yol senin gönlüne çıkar.