Senin Gibi Şiiri - Zeki Tokgöz 2

SENİN GİBİ
Ne düştüğüm kor ateş, ne de çöldeki güneş;
İnan ki ahu gözlüm, yakmıyor senin gibi.
Gülistanı dolaşsam bulunmaz sana bir eş,
Yüz bin çiçek toplasam kokmuyor senin gibi.

Özenerek yaratmış güzelliğini veren;
Yüreğinden vurulur ilk defa seni gören.
Ne bir melek ne huri, ne dağda ürkek ceren;
Gözlerinde sevgiyle bakmıyor senin gibi.

Kaybetsem dostlarımı ya da ana babayı
Hiçbirinin yokluğu bastırmaz bu sevdayı
Önüme serselerde şu kocaman dünyayı
Vallahi bak bu canım çekmiyor senin gibi

Bilmem ki kader miydi yolların kesişmesi?
Her dem gönlüne akar benim gönül çeşmesi.
Ne kadar çok duysam da edalı dilber sesi,
Kulağımdan gönlüme akmıyor senin gibi.

Cemaline "mah cemal" desem de eksik kalır;
Varsan saatler uzar, yoksan ömür kısalır.
Saçlarına dokunsam benim aklımı alır,
Kimse zülfünü yüze dökmüyor senin gibi.

İnan ki kıskanırım seni kendimden bile
Bana mutluluk verir yolundaki her çile
Benim bu büyük sevdam ağır gelir bülbüle
Gül bülbülün gönlünü yıkmıyor senin gibi

Bunca güzel gelmedi bil ki koca dünyaya,
Bir gerçek olamazsın; ya hayalsin ya rüya.
Şavkın düştüğü yerde gerek var mıdır aya?
Mehtap bile geceye çıkmıyor senin gibi.