Seni Unutmam İçin Şiiri - Tugay Karabulut 2

Sırf seni unutmam için,beyaz önlüğe sarıldım.
Gittik bir yerlere ama,yolu göremedim ben.
Araçtan indiğim gibi,sessiz bir odaya kapatıldım.
Buraya geldim ama,nereye geldiğimi bilmeden.

Oda da sadece bir yatak ve bir sandalye var.
Şimdi anladım,burası benim mezarım olacak.
Seni unutmam için,getirildiğim burada,sensizlik yaşar.
Belkide güneşe hasret kalıp,gözlerim hiç kapanmayacak.

Günlerce uykuyu unutup,tek bir noktaya bakacağım.
Sessizce,gözlerimden yaşlar süzülecek.
Kimse ile görüşmeyip,aylarca hayalini kuracağım.
Unutma ki,yalnızlığım bile seni karşılıksız sevecek.

Ağladığım anlaşılmasın diye,her defasında gözlerimi sileceğim.
Canım yansa da,susmayı tercih edeceğim ben.
Tek bir nokta da,senin gelmeni bekleyeceğim.
Ve seni unutmam için getirildiğim bu yerde,çok üşüdüm sensizken.

İlk defa,yalnız ve sensiz kaldım,böyle bir oda da.
Hayalini kurduğum,o tek bir oda da yaşadım,günlerce.
Varlığını da hissettim,yokluğunuda,bu göz yaşlarımda.
Seni unutmam için getirildiğim bu oda da,sanki adın yankılandı gecelerce.

Ne annem yanımda,ne babam,nede sevdiğim kadın.
Dediğim gibi,bu soğuk ve boş oda mezar olacak bana.
Seni unutmam için getirildiğim bu yerde,sadece aklıma sen takıldın.
Unutma,benim hayatımda olmadığın gibi,bende girmiyorum hayatına...

Tugay KARABULUT