Bir damla göz yaşımı dökmem artık birdaha
Gülüşüme küserek seni terk ediyorum
Yeşermeyen toprağa dikmem artık bir daha
Ümidimi keserek Seni terk ediyorum
Sana giden yollarda kaybettiğim izleri
Ufkumda güneş gibi parlayan o gözleri
Unutup söylediğin kahrolası sözleri
Yüreğime asarak seni terk ediyorum
Bu biçare halimde aklar düştü saçıma
Senki bir ihtiyarım yanma artık acıma
Kan revan hislerimi en derine içime
Mühürleyip basarak seni terk ediyorum
Bir ışık arıyorum bulmak için yönümü
Umut hep karanlıkta aynıtlatmaz önümü
Hergünün gecesinde getirse de sonumu
Gözlerimi Kısarak seni terk ediyorum
Hicranı bulmak için bu dünyaya gelmedim
Mutluluğa sarılıp birkez içten gülmedim
Güldürmedin yüzümü sevgi nedir bilmedim
Bir köşeye Pusarak seni terk ediyorum
Tüm renklerim kayboldu herşey siyah tonunda
Hep keder dolaşırken şu şairin kanında
Can çekiyor umudum bu yaşamın sonunda
Ölüm gibi Susarak Seni terk ediyorum
Emel Koç
03.01.2026
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 01:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!