Seni Seviyorum Şiiri - Hakan Akgün

Son görüstügümüz günden beri seni yasiyorum,
Senden uzak görünüp, hep seninle ugrasiyorum, ama sasirdim,
Çaresiz kalakaldim, hayattan uzaklasip sende yogunlastim,
Her gece, dipsiz bir okyanusta, dalip çikiyorum zamana,

Bak iste gün agariyor, yagmur ve yalnizlik yagiyor,
Dalgalarin oynastigi kayaya, göz kirpistirarak, gök yüzünde unuttugum uçurtmalara,
Hayiflaniyorum, ve özlüyorum, savrulan saçlarinin fisiltisini, inan öyle bir izdirapki,
Acidan bile mahrum, gözlerim dost gözlemekte, hala,

Gözlerim seni gözlemekte ve simdi rüyalarimdan bile uçup gidecegine daldim,
Anla sevgili bu gece yine seni hasretle andim, seni ciddiye aldim.
Nefret etmek ya da sevmek, anladim ki, ciddiye almak demek,
Zit kutuplar arasi bir berzahta gezinmek; ya sondur ya da baslangiç,

Zamanin ucunda tüttürürken sigarami, ne son kaldi ne de ilk, anla ki sevgili,
Zaman ve mekan her sey bir hiç, sensiz, tüm renkler siyah, resimler çizgisiz,
Leylaklar ve hatta bülbüller bile hissiz, sensiz tüm çocuklar kimsesiz,
Kimsesiz koskoca dünya, sensiz, bütün isiklar eriyor, dönüyor her sey,

Suskunlugunda, yazamiyorum ki, anladigimi, anla artik sevgili seni ciddiye aldigimi.
Ve önce, ve sen bile, adim adim yaklastin,
Gördün ilgimi, uzaklastin, güçler dengesi dünya, kedi fare oyunu,
Ürkek bir ceylan gibi nerede gördünse kaçtin,

Zannetme ki aramizdaki mesafeyi açtin,
Ben sana uzanan yolda tüm mesafeleri astim,
Sevgili, ne dünüm kaldi ne de yarinim, varliginda yoklugunu yasiyorum,
Yoklugunda, isyan bayragini açtim, dalgalaniyor isyankar ruhum, titretiyor her seyi,

Yoklugunda hep kendimi kandirdim, hep ben bana aldandim,
Iyilik melegi, güzellik kraliçesi, dogruluk abidesi sevgilim,
Gel artik, gel, benim kadar, diger ademler de isyankar, onlara da lütfet,
Mayandan, çöllerde güller açsin, yine seni hasretle andim, seni ciddiye aldim sevgili.

Senden uzak durdugum senden kaçtigim, yalan, ilgisiz göründügüm, ciddiye aldigimdan,
Ve hep kulaklarimda, ayni ses yankilanan, 'neredesin sevgili, neredesin sevgili'
Bir denizin ufkunda nagmelerinle, yok olup tükendim, ben bende kayboldum,
Seni benden kiskaniyor, seni bedende aramiyorum, tarihin derinliklerinde,

Kültürlerin küflenmis dehlizlerinde, Her zaman baska isim, yoklugunda
Kuruttular okyanusu, sen her zaman baska sekil, Ne bir kiz, ne bir yildiz,
Eflatun bir hayal gibi, sen içimde atessin, ama, yildizlarin bir bir söndü,
Hepsinde umutlarim, göz yaslarim gizliydi, puslu kaldirim kenarinda,

Minik gölcüklerde, atesinle yandim, bir avuç fisilti ile, dün gece seni andim,
Seni ciddiye aldim, sevgili.

Sensiz caddeler bos, sensiz dünya kimsesiz, yalnizligim zirvede, sensiz,
Gönlüm nesesiz, sen topragin üzerine dogan günessin, benligimi tüm topraga serdim, sadece beni isit, sadece beni aydinlat, sensiz kayboluyorum, karanliklarda,

Ariyorum yolumu günessiz, ne olur sevgili bir sabah yeniden dog,
Karmakarisik duygularima bir günes gibi, kirik da olsa tebessüm et,
Hüznün tomurcuklandigi ülkeme, hüznün tomurcuklandigi ülkelere,
Elin degiverse, ellerime, bir demet papatya birakiversen, biraktigim hayata bakiversen,

Zamanin ucunda yasiyorum, görsen, ölümün güzelligine nispet, yine de seni hasretle andim,
Seni ciddiye aldim, sevgili.
Bu gece ne çigliklar kurtuldu yine hançeremden, ne kabuslar yasadim,
İzmarit dolu masa basinda, ne çileler çektim ben,

Günesin ilk isigi sizarken penceremden, anladim ki,
Seni ciddiye almak kadar sana baglanmakta var, ama korkma,
Suskun kalacak bu asktan yana dilim, gözlerimin içinde itirafim sevgilim,
Etrafinda gördügün hiçbir sey ben degilim, hiç bir yerde arama,

Ben ruhuna saklandim, ne bir sekilim, ne bir suret, sensizlikte zaten 'yokluk' adim,
Belli ki ey sevgili seni yoklukta aradim, bir kapali Hisarcik gecesinde,
Sular yuttu seslerimi, sanki ölen biri var, kargalarda bir heyecan,
Yokluga dogmakta tüm bebekler, sanki yokluk yagmakta, sanki çökmekte gök-tavan,

Simsekler sönüp yanar, yine sen yagarsin zihnime, ne yagmur tükenir ne de gece,
Gecelerde Hisarcikta, uzaktan bir melodi oynasir, bestesi hiçlik olan,
Su görünen ferleri sönmüs evlerde, gözleri yasla dolan,
Anneler geldi aklima, evladiyla yok olan,

Yine Hisarcigin karanlik dehlizlerine daldim,
Ve yine seni hasretle andim, anla artik sevgili, seni ciddiye aldim...
Korktum seni sevmekten ve sana baglanmaktan, korktukça sevdim,
Sevdikçe korktum inan, gel ne olur, gel artik, benim atesimde yan,

Gel böyle bir aska sen dayan, bak ve gör, her sey sana ayan,
Sonsuz tünellere gömülen sirlar, çocuklugumun zayif omuzlarinda,
Büyük hüzünler tasidim minicik yüregimde, patlayan yanar daglari,
Siire dönüstürüp bosluga saldim, seytanca gülümseyen alkolün pençesinde,

Ariyordum gözlerini, yanip sönen kadehlerde, karanliga yuvarlandi bir bir umutlarim,
Simdi, hesaplasmayi birakip, hesapsiz bir ask yasamaktayim,
Bu gece seni yasiyorum, bu gece seni andim, belli ki sevgili seni ciddiye aldim.
Sensizlik bir sukut, dil tutuk, gönül buruk, seni uzaktan görmek bile büyük mutluluk,

Kelimeler dilimde peltelesen yorgunluk, bak, itirafim bu satirlarda mecalsiz,
Sevgimi sana itirafim, gerçekten imkansiz, biliyorum sana kavusamam, ama ararim seni,
Hep ararim, benim ki, yoklukta varligi aramak, sen de yoksun bensiz sevgili,
Seni 'ben' kesfettim, benim ki, sende 'ben' i aramak, bu yüzdendir sana inandim,

Sevgili, hayir, sensiz bir sonu hak etmedim ben, herkes duysun, sen de bil,
Böyle ölmek istemem, bari sen beni bul, sen beni teshis et hemen,
Kimse edemez bana yardim, seni yine hasretle andim,
Anla ki sevgili seni ciddiye aldim.

Biliyorum zor, bir zor kelimesidir dolasiyor dilime, öyle bir zor ki,
Zor çok kolay kelime, askimi itirafim ikinci anlamda zor,
Simdi düsün ve bunu hayra yor, düsün, kim bu zor olan, ne, niçin söylenemez, belki sen Anlarsin, yoksa kimse bilemez, lütfen erken anla, sonuma yaklasmaktayim, adim adim,
Boslukta dolasmaktayim, yokluktur sensiz adim, inan ki sevgili,

Seni hasretle andim, seni ciddiye aldim, yalnizlik yagmura benzer
Yükselir aksamlara denizlerden
Uzak issiz ovalardan eser agir gider göklere her zaman göklerdedir.
Ve kentin üstüne göklerden düser...