Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hangi mahkemesinde yargıladı hayat beni?
Ben hangi zindanlarda hapsettim ümitlermi?
Unuttum.
Kaç yaşın üstüne bastı acılarım, bilmiyorum.
İçimde ne varsa sevgiye dair,
Dilencinin avuçlarına bıraktım dün
Almadı!
yine mükemmel bir şiir girişi
dilenciler bile almıyorlar acıları
öykü türü bir şiir olmuş
İbrahim SADRİ yorumlasa
İnan en çok satan HİT olan bir şiir olur
'Sen, ürkekliğinle başbaşa, ben ölümle savaşa!
Her şey tam yaşanacak değil ya!
Bu da böyle olsun, yaşanmamış bir sevda.'
Güzel şiire yakışan final...
Tebrikler Sayın Hafize Hanayalı
Şiirin anlamlı ve güzel
Ne demeli bilmem ki... Gerçek olan sevda da bu değil mi?Aşık Veysel'e sormuşlar 'Aşk nedir?' diye... 'Hani' demiş, 'Sever de alamazsın ya! İşte aşk odur...' Sevgilerimle Zuhal Demiröz
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta