Yokluğun Bir kâbus gibi, uykusuz gecelerim de
Sis gibi çökünce üstü’me hasretin, Seni özlüyorum.
Halsizliği bir meziyet alışkanlığı, Yorgun bedenimde
Sensiz ligi Hissedince damarlarımda, Seni özlüyorum.
Yokluğun da özlediğimi zannediyordum seni,
Ne tuhaf tır ki kendimi kandırıp yanılmışım,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta