Seni Özledim Şiiri - Ural Urgunlu

Ural Urgunlu
14

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Seni Özledim

Bir çocuk var orada uzakta bir yerde,
Toprağa eğilmiş oyun oynuyor.
Senin sesini duyuyorum kalbimin derinliklerinde.
Yanına kadar yürüyorum çocuğun.
Hava çocuğun gözleri kadar soğuk.
Neyseki senin sesin içimi rahatlatıyor.
Çocuk bana bakıyor.
Gözleriyle uzun uzun süzüyor beni...
Sonra ağlamaya başlıyor.
Kıyamıyorum, sarılıyorum.
Ne oldu küçüğüm neyin var?
Annen, baban yok mu?
Gittiler diyor beni burada bırakıp gittiler.
Neden diyorum nereye gittiler???
Bilmiyorum beni bırakıp gittiler diyor.
Sarılıyorum tekrar ona,
Çocuk ağlamaya devam ediyor.
Derken annesiyle babası çıka geliyorlar
Bana bakıyor babası gözlerinde şüphe var.
Annesi çocuğu alıyor kollarımdan
Bende onlara durumu anlatıyorum.
Annesi oğluna sarılıyor şevkatle.
Ne oldu oğlum
Markete gittik hemen geldik diyor.
Çocuk olsun diyor beni bıraktınız
Hem geç geldiniz.
Çok korktum diyor beni sakın bırakmayın.
Annesi sarılıyor oğluna
Ailece teşekkür ediyorlar giderken.
Dönüyorum onlara
Bağırıyorum
HEEEEY ARKADAŞIM BEN SENİ ANLIYORUM.
Çocuk yanağındaki son damlayı elinin tersiyle siliyor.
Gülümsüyor bana.
Anlıyorum dudaklarından üzülme oda gelicek diyor.
Bu sefer ben başlıyorum ağlamaya...
Biliyorum gelicek ama korkuyorum.
Onu kaybetmekten korkuyorum
Beni sevmemesinden korkuyorum.
Özlememsinden,
Beni bırakmasından,
Onsuzluktan korkuyorum.
Özlüyorum,
Seviyorum,
KORKUYORUM....

07/08/2000
Pazartesi

Ural Urgunlu
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!