Seni Azad Ettim Şiiri - Emel Akkuş

Seni azad ettim…
Bu cümle ihanet kokuyor artık
çünkü ben sevmeyi değil,
aldatılmayı öğrendim sende.

Seni azad ettim;
ama bil ki bu bir bağışlama değil,
gecikmiş bir uyanış.
Ben sana sadakatle geldim,
sen kalbime şüpheyi,
aklıma bin “neden?”i bıraktın.

Anlamadın…
İnsanın sevdiğini incitmemek için
kendinden vazgeçtiğini hiç anlamadın.
Ben susarken içimde fırtınalar koptu,
sen o sessizliği
rahatlık sandın.

İhanet bazen bir başkasının adı değildir,
bazen yok saymaktır,
bazen göz göre göre kaybetmeyi seçmektir.
Sen bana bunu yaptın.
Yanımdaydın ama
yüreğin hep başka yerlerdeydi.

Seni azad ettim…
çünkü her “anladım” deyişin
yeni bir kırgınlıktı.
Ben seni anlatmaya çalışırken
sen beni duymamayı tercih ettin.

Geceleri dua gibi fısıldadım adını,
sen başkasına gülmeyi seçtin.
Ben senden vazgeçmedim,
sen benden vazgeçmeyi
çoktan öğrenmiştin.

Anlamadın…
Bir insanın gözlerinin içine bakıp
onu yalnız bırakmanın
ihanet olduğunu anlamadın.
Ben seni sevdim,
sen sevgiyi harcadın.

Artık git.
Bu kalp ihaneti taşıyamaz.
Seni azad ettim…
çünkü özgürlüğün
benim yıkımımdı.

Ve bil:
Ben seni bırakırken
ağlamadım…
içimden bir şeyler
sonsuzca sustu