Seni Arıyorum Şiiri - Can Karaca

Seni Arıyorum

Seni arıyorum, bakıyorum gökyüzüne umutla,
Göreceğim rüyayı daha şimdiden düşlüyorum,
Seni arıyorum, pencerenin arasından süzülüyor bir bir ışıklar,
Seni arıyorum, kaldığım yerden tekrar okumaya başlamak istiyorum.

Gözlerimin önünden geçiyor hatıralar,
Seni arıyorum, insanların yapa yalnız çığlıklarında,
Belki de sırtıma yük olan haksızlıklarımda;
Ancak biliyorum, hiçbir sır tamamen kaybolmaz gömüldüğü o toprakta,
Biliyorum, hakikatler elbet çıkar ortaya,
Korkuyorum, kızaran yüzümü nasıl saklayabileceğimi bilemiyorum.

Yeşeren bir filiz olmak istiyorum hayatında,
Kulağına gelen en güzel ezgi olmak istiyorum,
Beraber yeni yerler keşfedelim istiyorum,
Bazen elinden tutup koşmayı hayal ediyorum,
Sonra bu tatlı rüyadan uyanıyorum ve tüm bunların bir hayal olduğunu anlıyorum,
Pencerenin ardından içeri giren ışık, yerini kasvetli bir havaya bırakıyor.
İnsan hiç ulaşamayacağını bildiği hülyaların peşinden koşar mı ?
Ben, her gün aynı ahmaklıkla ilk nefesimde seni aramaya koyuluyorum.

Sessiz çığlıklarla yüzleşiyorum,
Liyakatın olduğu bir düzeni kurguluyorum,
Haklı gerekçelerin olduğu kararlar işitmek için çabalıyorum,
Bir tebessüm için çabalıyorum.
Seni arıyorum, elbet bir gün buluşacağız biliyorum.