Coşarak kendini harap etme,
Sercaniyem, Kaf Dağı’nın esiri,
Çaresizler mülkünün tefsiri,
Yazgıda bir gün yorar seni.
Dert ile yoğrulmuş gönül hamuru,
Geçer sanma her gecenin ömrü.
Kader örer görünmeyen duvarı,
Sabır açar kapısını, bekler seni.
Nice yollar aşındırdım iz ile,
Nice sırlar sakladım söz ile.
Bir gün yüzleşirsin kendi özünle,
Aynalar da tanımaz olur seni.
Dağlar susar, taşlar dile gelir,
Gurbet düşer, yüreğine kor gelir.
Kaf Dağı’nın ardı görünmez olur,
Arayan kendi yolunda bulur seni.
Ne saltanat kalır ne de şan ile,
Ne de dünya döner insanın emriyle.
Bir avuç toprak bekler son deminde,
Bunca servet neye yarar, söyle seni?
Sercaniyem, yol uzundur, gece derin,
Her adımda başka imtihan, başka serin.
Çaresizlik kapısında eğilmez başın,
Hakikat bir gün sorgular seni.
Kayıt Tarihi : 22.09.2026 19:11:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!