Ey kalpten vuran zalim avcı,
Sayende yitirdim aşka olan inancımı.
Kendi gönlüme bile oldum yabancı,
İçime bıraktın dinmeyen bir acı.
Gel de kalbime sor, diner mi bu sancı?
Sendin ömrümün en güzel düşü,
Sendin yüzümün eksilmeyen gülüşü.
Seninle bahardı gönlümün her yanı,
Sensizliğe döndü ömrümün her anı.
Ey kalpten vuran zalim avcı,
Bir sevdayı nasıl ettin paramparça?
Ben sana yüreğimi açtım usulca,
Sen söndürdün içimdeki aşkı acımasızca.
Kendi gönlüme bile oldum yabancı,
İçime bıraktın tarifi olmayan bir acı.
Gel de kalbime sor, diner mi bu sancı?
Bir ömür sürer mi böylesi bir acı?
Sendin ömrümün en güzel düşü,
Sendin yüzümün eksilmeyen gülüşü.
Şimdi hatıranla ağlar gecelerim,
Seni unutsun diye çırpınır yüreğim.
Ey kalpten vuran zalim avcı,
Aşk dedikleri bu muydu, bu muydu sancı?
Ben seni kalbimin en güzel yerine koydum,
Sen gittin… Ben kendime bile oldum yabancı.
Kayıt Tarihi : 17.07.2024 20:04:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!