Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
"Kendini kaybeder mi insan?"
Ediyor!
"Kuruntu, gurur, çıkar ve güç..."
Bir araya gelirse eğer!
Ve de "zayıfsa karakter...."
Tebrikler Ali Kemal Bey...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta