Senden Kalan Hasret Şiiri - İsmail Bay

Bağlandı mı ömür güzele,
Sorsam arada varlığına;
“Der mi, kimsin?” diye,
Gönlüm öne eğilip kalsa?

Yıllar onu götürürken,
Giden o olmuştu benden.
“Gel” demeye utanırım,
“Kal” demeye yeltenemem.

Ben, benliğimi kaybetmemek için
Şiire hayatımı, nefesimi, derdimi verdim.
Dönüşü uykusuz gecelere çıkan,
Aydınlığa hasret bir yola döndüm.

Bir gün adın düşerse dilimin ucuna,
Susarım; gece çöker, yıldızlar utanır.
Sen ömrümden geçtin, ben kendimden geçtim;
Benden kalan şiir, senden kalan hasret.