Gök mavisi solsada, gece zifte bürünsede
Senden gelen bir gülücükle yeşertirim tomurcukları
Bir nefeste açarım gökteki bulutları
Gözlerinden aldığım ışıkla yakarım yıldızları
Yalnız kalsamda güneşe bakarım gündüzleri
Uzak dursamda yıldızlara bakarım geceleri
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta