Inan sözlerime gülüm, yeri gelecek sende yanacaksin,
Yasadiklarimiz aklina geldikçe sende aglayacaksin,
Aglayacaksin gülüm, gülmek nedir unutacaksin,
Sen kim oldugunu unutup, anilarla yasayacaksin,
Yasayacaksin ama bir ölü köpek misali uyuyacaksin.
Bedduam’dir bu siirim sana,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta